Κλείνω το νήμα που άνοιξα για τον Τσόμσκι, με προώθηση του κειμένου του Chris Hedges και ειδικά με το κλείσιμο (σ.σ. μετάφραση και επισήμανση δικά μου):

Ο Νόαμ, από όλους τους ανθρώπους, γνωρίζει τη ληστρική φύση της άρχουσας τάξης και τη σκληρότητα των καπιταλιστών, όπου οι ευάλωτοι/ες, ειδικά τα κορίτσια και οι γυναίκες, εμπορευματοποιούνται ως αντικείμενα προς χρήση και εκμετάλλευση.
Δεν τον ξεγέλασε ο Επστάιν. Ξελογιάστηκε. Η σχέση του με τον Έπσταϊν είναι μια τρομερή και, σε πολλούς, ασυγχώρητη κηλίδα. Αμαυρώνει ανεπανόρθωτα την κληρονομιά του.
Αν υπάρχει ένα μάθημα εδώ, είναι αυτό. Η άρχουσα τάξη δεν προσφέρει τίποτα χωρίς να περιμένει κάτι σε αντάλλαγμα. Όσο πιο κοντά πλησιάζετε σε αυτούς τους βρικόλακες τόσο πιο πολύ γίνεστε σκλάβοι. Ο ρόλος μας δεν είναι να συναναστραφούμε μαζί τους. Είναι να τους καταστρέψουμε.