Το ότι υπήρχαν αγροτικές κινητοποιήσεις το γνωρίζαμε. Η ταλαιπωρία μας είναι άλλωστε το ελάχιστο μπροστά στην διάλυση της αγροτικής παραγωγής για χάρη των μεγάλων εταιρειών.

Γνωρίζαμε επίσης πόσο άχρηστο είναι το ελληνικό κράτος στο να διαχειριστεί την κυκλοφορία. Αυτό που δεν υπολογίσαμε, όμως, είναι η στοχευμένη προσπάθεια της κυβέρνησης να σαμποτάρει τις υπεραστικές μετακινήσεις των πολιτών με σκοπό να ενεργοποιήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό ενάντια στα μπλόκα.

Μιλάμε για παραλογισμό... Η αστυνομία εξέτρεπε την κυκλοφορία σε αδιανόητους κύκλους, κυριολεκτικά κάναμε αμέτρητα χιλιόμετρα άσκοπα! Απέκρυπτε ταμπέλες ή της τοποθετούσε συνειδητά πλημμελώς για να δημιουργήσει σύγχυση σε οδηγούς ενώ δεν παρείχε καμία βοήθεια ή οδηγίες.

Κάποια στιγμή, ενώ βρισκόμασταν σε ένα βουνό, σε κακοτράχαλο δρόμο χωρίς φώτα, αναγκαστήκαμε να καλέσουμε το 100. Αφού μας χλεύασαν ότι το μέρος που τους λέγαμε δεν υπάρχει, μας είπανε, χωρίς πλάκα, να ... πάρουμε το 100!

Ο εχθρός τους είμαστε εμείς.